آفتاب پرست

وقتی که دل اسیر می شه اسیر این آهن و چوب

 

دیگه نمی شه گفت به اون دل ، یه

 

             دل ساده و خوب

 

اگه دلت اسیر شد، اسیرِ سنگ و آجرش

 

زجر و رنجشُ خریدی ، آخرتُ دادی بهش

 

این دنیای رنگ و وارنگ ، آدم ساده نمی خواد

 

هر کسی سادگی کنه ، زندگیشُ داده به باد

این دنیای مکار و پست ، همه شدن آفتاب پرست

هر روز یه رنگ ، هر روز یه دل ،

     دلها شدن آلت دست

عشق خدا که نباشه ، عشق مجازی جاش می یاد

 

پُر از ریا ، اما بدون ، عشق خدا صفا می خواد